“जेव्हा तुम्ही म्हातारे व्हाल तेव्हा तुम्ही तुमचे हात पुढे कराल, आणि दुसरा कोणीतरी तुम्हाला कपडे घालेल आणि तुम्हाला जिथे जायचे नाही तिथे घेऊन जाईल.”
तपशील स्पष्ट नसले तरी, ख्रिस्ती परंपरेनुसार असे शिकवले जाते की प्रेषित पेत्र रोममध्ये मडंळीचा याजक म्हणून काम करत असताना इ.स. ६४ मध्ये मरण पावला. त्या वर्षी एका भयानक आगीने शाही शहराचा नाश केला. या आपत्तीची स्वतःची जबाबदारी टाळण्याचा कट रचत, सम्राट नीरोने ख्रिस्तीवर आगीचा आरोप लावला. चर्चचा नेता म्हणून, पेत्र हा सूड घेण्यासाठी एक स्पष्ट लक्ष्य असता.
जेव्हा रोमन सैनिक त्याला वधस्तंभावर खिळण्यासाठी घेऊन गेले, तेव्हा परंपरा अशी आहे की, पेत्राने उलटे वधस्तंभावर खिळण्याची विनंती केली, कारण त्याला त्याच्या प्रभूने ज्या प्रकारे त्याला वाचवले होते त्याच प्रकारे मरण्यास तो पात्र वाटत नव्हता. म्हणून सैनिकांनी त्याला उलटे वधस्तंभावर खिळले.
पेत्राच्या मृत्यूच्या तपशीलांबद्दल आपण खात्री बाळगू शकत नसलो तरी, आपण खात्री बाळगू शकतो की जेव्हा पेत्र स्वर्गात येशूसोबत पुन्हा एकत्र आला तेव्हा प्रभूने त्याला म्हटले, “शाब्बास, चांगल्या आणि विश्वासू दास!” (मत्तय २५:२३ पाहा). त्याच्या कोणत्याही स्पष्ट अपयशांना न जुमानता, पेत्राच्या सेवेतून विश्वास, धैर्य, धीर आणि चिकाटीचे गुण प्रकट झाले. येशूच्या आपल्या सेवेत, आपण तारणहाराच्या स्तुतीच्या शब्दांची देखील आतुरतेने वाट पाहू या.
प्रभु येशू, आम्हाला तुमचे विश्वासू सेवक म्हणून दररोज जगण्यास मदत करा. आमेन.