म्हणूनच तो म्हणतो, परमेश्वर गर्विष्ठ आणि अहंकारी लोकांच्या विरोधात उभा राहतो, परंतु नम्र लोकांना (जे ती स्वीकारण्याइतके विनम्र आहेत) सतत कृपा देतो.
देवाला कधी तुमच्या गर्वाबद्दल तुमच्याशी बोलावे लागले आहे का? तुमच्यात गर्वाची समस्या आहे की नाही हे ओळखण्याचे काही मार्ग येथे दिले आहेत: जर तुमचे प्रत्येक गोष्टीबद्दल मत असेल, जर तुम्ही इतरांबद्दल मत बनवत असाल, जर तुम्हाला सुधारता येत नसेल, जर तुम्ही अधिकाराविरुद्ध बंड करत असाल, जर तुम्हाला सर्व श्रेय स्वतःकडे घ्यायचे असेल, किंवा जर तुम्ही खूप वेळा ‘मी’ म्हणत असाल. ही गर्वाची लक्षणे आहेत.
आपल्या गर्वाच्या जागी देवाला त्याची नम्रता आणू देणे कठीण आहे, पण ते अत्यावश्यक आहे. जर आपल्याला देवाबरोबर घनिष्ठ नातेसंबंधात राहायचे असेल, तर आपण नम्रतेच्या वृत्तीने त्याच्याकडे आले पाहिजे. गर्व स्वतःवर अवलंबून असतो, पण नम्रता देवावर अवलंबून असते. केवळ नम्रतेच्या ठिकाणीच देव आपल्याला आशीर्वाद देऊ शकतो.
नम्र लोकांना मदत मिळते! जर आपण स्वतःला देवाच्या हाती लीन केले, तर तो योग्य वेळी आपल्याला उंच करील (याकोब ४:१०). गर्विष्ठ लोकांना वाटते की त्यांना हवी असलेली प्रत्येक गोष्ट “आत्ताच” मिळायला हवी, पण नम्रता म्हणते, “हे प्रभू, माझे दिवस तुझ्या हातात आहेत.”
हे प्रभू, माझ्या जीवनातील गर्वाची क्षेत्रे मला दाखव. मला नम्रतेने वागण्यास, तुझ्या वेळेवर विश्वास ठेवण्यास आणि सर्व गोष्टींमध्ये स्वतःऐवजी तुझ्यावर अवलंबून राहण्यास मदत कर, आमेन.