आणि परमेश्वराचा दूत त्याला दर्शन देऊन म्हणाला, “हे पराक्रमी आणि निर्भय शूरवीरा, परमेश्वर तुझ्याबरोबर आहे.”

‘शास्ते या पुस्तकात, इस्राएली लोकांना गुलामगिरीतून मुक्त करण्यासाठी देवाने गिदोन नावाच्या व्यक्तीची निवड केली. परंतु जेव्हा देवदूत गिदोनला बोलावण्यासाठी आला, तेव्हा गिदोनने आपल्या अपुरेपणांची आणि असमर्थतेची यादीच मांडायला सुरुवात केली; ज्यामध्ये देवाने त्याला नेमलेल्या कार्यासाठी आपण का अयोग्य आहोत, याची कारणे त्याने सांगितली.

‘शास्ते’ ६:१४ मध्ये देव विचारतो, “मी तुला पाठवले नाही का?” दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे तर, “ज्या गोष्टीसाठी मी तुला सक्षम केले नाही, ती गोष्ट करायला मी तुला सांगेन का?” तरीही, पुढच्याच वचनात गिदोन पुन्हा सबबी सांगतो, मी खूप गरीब आहे, मी नगण्य आहे, मी अशक्त आहे. शब्दांमध्ये सामर्थ्य असते; त्यामुळेच, प्रभूच्या प्रोत्साहन देणाऱ्या शब्दांपेक्षा गिदोनने स्वतःबद्दल उच्चारलेल्या शब्दांवरच अधिक विश्वास ठेवला.

सबबी सांगणे किंवा तक्रार करणे थांबवा उदा. “हे खूप कठीण आहे”, “मी हे यापूर्वी कधीच केले नाही”, “मी असे काही नियोजित केले नव्हते”, “मला हे कसे करायचे ते माहित नाही”, “मी खूप वृद्ध/तरुण आहे”, “माझी इच्छा नाही”, “मला भीती वाटते” आणि त्याऐवजी, देव तुम्हाला जे करायला सांगत आहे, ते करण्यास सुरुवात करा.

हे प्रभू, मला सबबी सांगणे थांबवण्यास आणि तू मला ज्या कार्यासाठी बोलावले आहेस त्यावर विश्वास ठेवण्यास मदत कर. आज तुझ्या आज्ञेचे पालन करून पुढे पाऊल टाकण्यासाठी मला धैर्य, आत्मविश्वास आणि सामर्थ्य दे. आमेन.