माझ्या पित्याचा गौरव यातच होतो की, तुम्ही भरपूर फळ द्यावे आणि अशा प्रकारे माझे शिष्य असल्याचे सिद्ध करावे.
प्रेषित पौल लिहितो की, तो कलस्सेकरांसाठी अशी प्रार्थना करतो की त्यांनी प्रभूला शोभेल अशा प्रकारे आणि त्याला पूर्णपणे प्रसन्न करेल अशा रीतीने चालावे; म्हणजेच प्रत्येक चांगल्या कार्यात फळ द्यावे आणि देवाच्या ज्ञानात वाढत जावे (कलस्सेकर १:१०). जसजसे आपल्या आत्म्याचे आरोग्य सुधारते आणि आपण अधिक सामर्थ्यवान बनतो, तसतसे त्याला अपेक्षित असलेली फळे आपण अधिक चांगल्या प्रकारे देऊ शकतो.
गलतीकर ५:२२-२३ मध्ये पवित्र आत्म्याची फळे सांगितली आहेत: प्रीती, आनंद, शांती, सहनशीलता, दयाळूपणा, चांगुलपणा, विश्वासूपणा, सौम्यता आणि संयम. अलीकडेच आपण यातील पहिल्या चार गुणांचा विचार केला होता; आज आपण उरलेल्या पाच गुणांकडे पाहणार आहोत आणि देवांनी ते आपल्यामध्ये कसे पेरले आहेत व आता आपण त्यांची फळे द्यावीत अशी त्याची कशी इच्छा आहे, याचा विचार करणार आहोत.
दयाळूपणा, सज्जनपणा, सौम्यता, विश्वासूपणा, आत्मसंयम.
ख्रिस्तावर विश्वास ठेवणारी व्यक्ती म्हणून, तुम्ही या गोष्टीबद्दल खात्री बाळगू शकता की, जे काही ख्रिस्तामध्ये आहे ते सर्व तुमच्यामध्येही आहे. या सत्यावर विश्वास ठेवणे हीच एका नवीन जीवनशैलीची सुरुवात आहे. या गोष्टी स्वतःच्या मानवी प्रयत्नांतून निर्माण करण्यासाठी आपल्याला धडपड करावी लागत नाही; त्या आपल्याकडे आधीपासूनच आहेत यावर आपण विश्वास ठेवतो आणि गरजेनुसार त्या आपल्यातून सहजपणे प्रवाहित होऊ देतो.
प्रभू, माझ्या जीवनाच्या प्रत्येक क्षेत्रात तुझ्या आत्म्याची फळे निर्माण करण्यास मला मदत कर. तुझ्या सहवासात चालताना माझ्याकडून दयाळूपणा, चांगुलपणा आणि संयम हे गुण सहजपणे व्यक्त होऊ देत. आमेन.