जो परमेश्वराचे भय बाळगणाऱ्यांचा (म्हणजेच ज्यांचा त्याच्यावर आदर व भक्ती आहे अशांचा) सन्मान करतो; जो स्वतःचे नुकसान झाले तरी दिलेले वचन पाळतो आणि त्यापासून माघार घेत नाही; जो आपल्याच लोकांकडून व्याजावर पैसे देत नाही आणि जो निर्दोष व्यक्तीविरुद्ध लाच घेत नाही; असा मनुष्य कधीही डगमगणार नाही.
असे काही प्रसंग येतात जेव्हा मी एखादे वचन देते आणि नंतर मला त्याचा पश्चाताप होतो. मग, दिलेले वचन न पाळता त्यातून कसा मार्ग काढता येईल, याचा मी विचार करू लागते. मी असा युक्तिवाद करते की, “देवा, तुला नक्कीच असे वाटत नसेल की मी हे काम करावे आणि त्या बदल्यात दुसरी एखादी उत्तम संधी गमावून बसावे.”
अशा वेळी परमेश्वर मला केवळ एकच गोष्ट सांगतात: तू तुझे वचन दिले आहेस. सचोटीने वागणारी स्त्री बन, आणि मी तुला आशीर्वाद देईन.” जर आपण सचोटीने वागणारी माणसे असू, तर देव योग्य वेळी आणखी चांगल्या संधी आणि त्यासोबत अधिक आशीर्वाद आपल्यासाठी नक्कीच घेऊन येतील.
हे प्रभू, मला माझे वचन पाळण्यास मदत कर, मग त्यासाठी मला काहीही किंमत मोजावी लागली तरीही. मला सचोटीने वागणारी व्यक्ती बनव आणि तुझ्या योग्य वेळी तू अधिक मोठे आशीर्वाद देशील, यावर माझा विश्वास असू दे. आमेन.