संतांनी देवाने त्यांना प्रदान केलेल्या वैभवात आणि सौंदर्यात आनंदित व्हावे; त्यांनी आपल्या बिछान्यांवर आनंदाने गावे. त्यांच्या कंठात देवाची उच्च स्तुती आणि त्यांच्या हातात दुधारी तलवार असावी.

दररोज सकाळी उठल्याबरोबर देवाचे आभार मानण्याची आणि त्याची स्तुती करण्याची सवय आपण लावून घेतली पाहिजे. आपण अंथरुणात असतानाच, आभार मानूया आणि आपले मन पवित्र शास्त्राने भरून घेऊया.

स्तुती सैतानाला इतर कोणत्याही युद्धनीतीपेक्षा अधिक वेगाने पराभूत करते. स्तुती हे एक अदृश्य वस्त्र आहे जे आपण परिधान करतो, आणि ते आपल्याला पराभवापासून व आपल्या मनातील नकारात्मकतेपासून वाचवते. पण ती खरी, मनापासून केलेली स्तुती असली पाहिजे, केवळ तोंडी बोलणे किंवा एखादी गोष्ट काम करते की नाही हे पाहण्यासाठी वापरून पाहिलेली पद्धत नसावी. आपण देवाच्या वचनातील अभिवचनांसाठी आणि त्याच्या चांगुलपणासाठी त्याची स्तुती करतो.

उपासना ही एक लढाईची स्थिती आहे! जेव्हा आपण देव जसा आहे तसा त्याची, त्याच्या गुणांची, त्याच्या क्षमतेची आणि सामर्थ्याची उपासना करतो, तेव्हा आपण त्याच्या अधिक जवळ जातो आणि शत्रूचा पराभव होतो.

आपण कितीही आभार मानले तरी ते कमीच आहेत! दिवसभर देवाचे आभार माना आणि त्याने तुमच्यासाठी केलेल्या अनेक गोष्टी आठवा.

हे प्रभू, तुझ्या चांगुलपणाबद्दल आणि विश्वासूपणाबद्दल मी तुझी स्तुती करतो. माझे हृदय कृतज्ञतेने भर, मला उपासनेचे वस्त्र घाल आणि आज माझ्या मनाचे तुझ्या शांतीने रक्षण कर, आमेन.