जेव्हा मला भीती वाटते, तेव्हा मी तुझ्यावर विश्वास ठेवीन.

दावीद जेव्हा केवळ एक मेंढपाळ होता, तेव्हा त्याने आपल्या हातांनी अस्वल आणि सिंहांना मारले होते. त्याने गल्याथ नावाच्या महा योद्ध्याशी गोफण आणि नदीतील काही दगडांच्या साहाय्याने लढा दिला होता. लोक म्हणत असत की, राजा शौलाने हजारो शत्रूंना मारले, तर दावीदाने दहा हजारो शत्रूंना मारले.

आपल्याला कदाचित असे वाटेल की, या सर्व गोष्टी करण्यासाठी दावीद पूर्णपणे निर्भय होता; परंतु स्तोत्रसंहितेत त्याने लिहिले आहे की, जेव्हा त्याला भीती वाटायची, तेव्हा तो देवावर विश्वास ठेवायचा. त्याच्या आयुष्यात असे काही प्रसंग आले होते जेव्हा त्याला भीती वाटली होती. तरीही, देवावर विश्वास असल्यामुळे त्याने विश्वासाने पुढे जाण्याचा निर्णय घेतला.

जर तुम्हाला कशाची तरी भीती वाटत असेल आणि तुम्हाला त्यातून मुक्त व्हायचे असेल, तर एक वेळ अशी येईल जेव्हा तुम्हाला तुमच्या भीतीचा सामना करावा लागेल. दावीदाप्रमाणे, तुम्हालाही अशा दृष्टिकोनातून पुढे जावे लागेल: “माझा देवावर विश्वास आहे आणि मी हे काम पूर्ण करेन, मग त्यासाठी मला भीती वाटत असली तरीही!”

बायबल सांगते की, देवाने आपल्याला भीतीची प्रवृत्ती दिलेली नाही, तर सामर्थ्य, प्रीती, संयम आणि शांत मनाची प्रवृत्ती दिली आहे (२ तीमथ्य १:७). याचा अर्थ असा की, जेव्हा भीती निर्माण होते, तेव्हा आपल्याला तिच्यासमोर झुकण्याची गरज नाही. आपण विश्वासाने पुढे जाऊ शकतो आणि देव आपल्याला ज्या मार्गावर नेईल, तिथे आपण जाऊ शकतो.

देवा, ज्या ज्या वेळी मला भीती वाटते तेव्हा तु मला सहाय्य करतो, त्याबद्दल धन्यवाद. मी विश्वासाने पुढे जात असताना, मला तुझ्यावर विश्वास ठेवण्यास आणि तुझ्यावर अवलंबून राहण्यास मदत कर. आमेन.