हे सर्व राष्ट्रांनो, परमेश्वराची स्तुती करा; हे सर्व लोकहो, त्याची प्रशंसा करा. कारण आपल्याविषयी त्याचे प्रेम महान आहे आणि परमेश्वराची विश्वासूपणा सर्वकाळ टिकणारी आहे.
स्तोत्रसंहिता ११७ मध्ये केवळ दोनच वचने आहेत आणि स्तोत्रसंहितेमध्ये सर्वत्र आपल्याला असेच शब्द वाचायला मिळतात. माझा असा विश्वास आहे की, जेव्हा जेव्हा देवाचे वचन काही गोष्टींचा पुनरुच्चार करते, तेव्हा त्या गोष्टी महत्त्वाच्या असतात आणि आपण त्यांकडे विशेष लक्ष दिले पाहिजे.
आपण आभार मानत देवाच्या वेशीत आणि स्तुती करत त्याच्या अंगणात प्रवेश करतो (स्तोत्रसंहिता १००:४); म्हणूनच, मला वाटते की आपल्या मागण्या मांडण्यापूर्वी नेहमी आभार आणि स्तुती केली पाहिजे. जर मी देवाच्या उपस्थितीतच नसेन, तर मी त्याच्याकडे काहीही मागू शकत नाही; म्हणून मी माझ्या सकाळच्या प्रार्थनेची सुरुवात स्तुती आणि आभार मानून करते. दिवसाच्या इतर वेळी मी तसे न करताही प्रार्थना करते, कारण मी याचा कोणताही कठोर नियम बनवत नाही; तरीही माझा असा विश्वास आहे की आपला दिवस आभार आणि स्तुती तसेच स्वतःसाठी आणि इतरांसाठी केलेल्या प्रार्थनांनी भरलेला असावा.
पवित्र शास्त्र अनेकदा सांगते की देव आपल्यावर प्रेम करतो आणि त्याचे प्रेम महान व अनंतकाळ टिकणारे आहे; आणि मला वाटते की आपणही त्याला सांगितले पाहिजे की आपण त्याच्यावर प्रेम करतो. आपण हे कितीही वेळा सांगितले तरी ते जास्त होणार नाही. माझ्या पतीच्या तोंडून “मी तुझ्यावर प्रेम करतो” हे ऐकण्याचा मला कधीच कंटाळा येत नाही, तसेच देवाने मला सांगावे की “मी तुझ्यावर प्रेम करतो” हे ऐकण्याचाही मला कधीच कंटाळा येत नाही. आपण त्याला सांगतो की आपण त्याच्यावर प्रेम करतो, हे ऐकून त्याला कधी कंटाळा येईल असे मला मुळीच वाटत नाही.
आज देवाला सांगा की तो चांगला आहे, तो तुमच्यासाठी जे काही करतो त्याबद्दल तुम्ही कृतज्ञ आहात, तुम्ही त्याच्यावर प्रेम करता आणि तुम्ही करत असलेल्या सर्व गोष्टींमध्ये मदतीसाठी तुम्ही त्याच्यावर अवलंबून आहात.
हे पित्या, मी तुझ्याबद्दल कृतज्ञ आहे आणि तुझ्या सर्व पराक्रमी कार्यांसाठी मी तुझी स्तुती करते. मी तुझ्यावर प्रेम करते आणि मला तुझी गरज आहे. तू चांगला आणि विश्वासू आहेस. मी माझ्या सर्व गोष्टींत तुझ्यावर विश्वास ठेवते. आमेन.