उत्तम कार्य करण्यात आणि योग्य ते करण्यात आपण धीर सोडू नये किंवा थकवा व नैराश्य येऊ देऊ नये; कारण जर आपण धैर्याचा त्याग केला नाही आणि खचलो नाही, तर योग्य वेळी आपल्याला त्याचे फळ नक्कीच मिळेल.

लोक देवाचा आवाज ऐकू न शकण्याचे एक कारण म्हणजे ते खूप लवकर हार मानतात. पौल आणि सीला मध्यरात्री तुरुंगाच्या कोठडीत असतानाही देवाची उपासना आणि स्तुती करताना आढळले (प्रेषितांची कृत्ये १६:२५-२६). अनेक लोकांनी त्याआधीच हार मानली असती आणि झोपायला गेले असते. आपले ब्रीदवाक्य हेच असले पाहिजे: “कधीही हार मानू नका.”

परिस्थिती काहीही असो, देवाशी संवाद साधणे आणि त्याने तुमच्याशी बोलावे याची वाट पाहणे सोडू नका, असे मी तुम्हाला प्रोत्साहित करते. दररोज देवाच्या सहवासात वेळ घालवा. जो माणूस हार मानण्यास नकार देतो, त्याला सैतान कधीही पराभूत करू शकत नाही. सैतानाची इच्छा असते की तुम्ही आत्ताच हार मानावी आणि अशा गोष्टी म्हणाव्यात:

“माझ्याकडे कधीच काही नसेल.”
“मला कधीच स्वीकारले जाणार नाही.”
“मला कधीच चांगली नोकरी मिळणार नाही.”
“मी कधीच चांगल्या ठिकाणी राहणार नाही.”
“माझे कधीच लग्न होणार नाही.”
“मी कर्जातून कधीच मुक्त होणार नाही.”
“माझे वजन कधीच कमी होणार नाही.”

अशा दृष्टिकोनामुळे आपल्याला काहीच मिळणार नाही, हे निश्चित होऊ शकते! पण आपण असा दृष्टिकोनही निवडू शकतो जो म्हणतो, “देव आपल्या वचनाला जागून राहणारा आहे आणि मी कधीही हार मानणार नाही.” लोक त्यांच्या प्रार्थनांचे फळ कधीच न पाहण्याचे एक मुख्य कारण म्हणजे ते हार मानतात. आपण योग्य वेळी फळ मिळवू, पण ती वेळ कोणती? ती वेळ तेव्हा येते जेव्हा देवाला माहित असते की आपण मागत असलेली गोष्ट स्वीकारण्यास आपण तयार आहोत. तोपर्यंत आपले एकच काम आहे ते म्हणजे विश्वासू राहणे. प्रार्थना करत राहा आणि आज्ञापालन करत राहा.

प्रभू, तुझ्यावर, तुझ्या वचनांवर किंवा तू माझ्या आयुष्यात ठेवलेल्या उद्देशावरचा विश्वास कधीही न सोडण्यासाठी मला तुझ्या मदतीची गरज आहे. तुझे उत्तर मिळेपर्यंत मला प्रार्थनेत विश्वासू आणि आज्ञापालनात ठाम ठेव. प्रत्येक परिस्थितीत तुझ्यावर विश्वास ठेवण्यासाठी माझा विश्वास बळकट कर. येशूच्या नावाने, आमेन.