शिवाय, त्याने त्या देशावर [इजिप्तवर] दुष्काळ पाडला; अन्नाचा प्रत्येक स्रोत त्याने तोडून टाकला. त्याने त्यांच्या पुढे एका माणसाला, म्हणजेच योसेफाला पाठवले, ज्याला गुलाम म्हणून विकले गेले होते. बेड्यांनी त्याचे पाय जखमी केले; त्याला लोखंडी साखळ्यांनी जखडून टाकले आणि त्याचे प्राण त्या लोखंडाच्या वेदनेने व्यापले गेले.
उत्पत्तीच्या ३७ आणि ३९ ते ५० या अध्यायांमध्ये आपण वाचतो की, योसेफाला अनेक अन्यायकारक परिस्थितींचा सामना करावा लागला. त्याचे भाऊ त्याच्यावर जळत होते; त्यांनी त्याला गुलाम म्हणून विकले आणि त्याच्या वडिलांना सांगितले की एका हिंस्त्र पशूने त्याला मारून टाकले आहे. पुढे तो फारोचा अधिकारी असलेल्या पोटीफरच्या घराचा कारभारी बनला. पोटीफरच्या पत्नीची इच्छा होती की योसेफाने तिच्याशी अनैतिक संबंध ठेवावेत, पण त्याने नकार दिल्यावर तिने त्याला तुरुंगात टाकले, जिथे त्याला अनेक वर्षे राहावे लागले. तिथेही देवाने त्याला बढती दिली आणि इतर कैद्यांवर अधिकार दिला.
एका प्याला वाहणाऱ्या सेवकाचे (पानपात्राधिकाऱ्याचे) स्वप्न समजावून सांगून त्याने त्याला तुरुंगातून सुटण्यास मदत केली आणि सुटका झाल्यावर आपली आठवण ठेवण्यास सांगितले; परंतु तुरुंगातून बाहेर पडल्यावर तो सेवक योसेफाला विसरला.
या सर्व परिस्थितींत योसेफाने आपली वृत्ती चांगली ठेवली आणि देवावर विश्वास ठेवून त्याची आज्ञा पाळणे सुरूच ठेवले. प्रत्येक परिस्थितीत देवाने त्याला कृपा दिली आणि बढती दिली. अखेरीस, योसेफाने फारोचे एक स्वप्न समजावून सांगितले; फारो त्यावरून इतका प्रभावित झाला की त्याने योसेफाला आपल्या सरकारमध्ये एका उच्च प्रशासकीय पदावर नेमले. योसेफ खड्ड्यातून थेट राजवाड्यात पोहोचला!
जर कोणी तुमच्याशी वाईट वागले, तर तुमची वृत्ती चांगली ठेवा आणि इतरांना मदत करत राहा; देव तुम्हाला कृपा देईल आणि त्याच्याप्रती असलेल्या तुमच्या विश्वासूपणाबद्दल तुम्हाला प्रतिफळ देईल.
हे प्रभू, माझ्या आयुष्यात काहीही घडत असले किंवा माझ्याशी अन्याय झाला तरीही मला चांगली वृत्ती बाळगण्यास मदत कर. योसेफाप्रमाणे मलाही तुझ्यावर विश्वास ठेवून तुझी आज्ञा पाळू दे, कारण मला माहित आहे की तू माझ्या विश्वासूपणाचे फळ देशील. आमेन.