[म्हणून, मी देवाच्या कृपामय देणगीला गौण मानून तिचा मूळ हेतूच निष्फळ करत नाही]; मी देवाच्या कृपेला (अपात्र कृपादृष्टीला) बाजूला सारून, अवैध ठरवून, निष्फळ करून किंवा व्यर्थ ठरवत नाही…

निराशा म्हणजे काय हे मला चांगलेच ठाऊक आहे, कारण मी स्वतः अनेक वर्षे निराशाजनक जीवन जगले आहे. मला देव कोण आहे हे माहीत होते, पण त्याच्या कृपेबद्दल आणि त्याच्याशी जवळीक साधून कसे जगावे याबद्दल मला फारशी माहिती नव्हती. त्यानंतर मला हे समजले की, जेव्हा मी निराश होते, तेव्हा त्याचे कारण बहुधा हेच असते की, एखादी गोष्ट घडवून आणण्यासाठी प्रभूची वाट पाहण्याऐवजी मी माझ्या स्वतःच्या बळावर ती करण्याचा प्रयत्न करत असते. जर मी निराश असेल, तर ते या गोष्टीचे लक्षण आहे की, मी देवावर अवलंबून राहून आणि त्याची कृपा स्वीकारून वागण्याऐवजी स्वतंत्रपणे वागत आहे.

तुम्ही निराश आहात का? तुमच्या नातेसंबंधांमध्ये? तुमच्या करिअरमध्ये? की प्रभूच्या मार्गावर चालताना? तुमच्या व्यक्तिमत्त्वातील एखाद्या पैलूमुळे तुम्हाला समस्या येत आहेत का, किंवा तुमच्या आयुष्यातील एखादी विशिष्ट सवय आहे जी तुम्ही सोडू शकत नाही आहात?

जेव्हा तुम्ही अशी एखादी गोष्ट करण्याचा प्रयत्न करता जी तुम्ही स्वतःच्या बळावर करू शकत नाही, तेव्हा निराशा निर्माण होते. देवच एकमेव असा आहे जो तुमच्या आयुष्यात गोष्टी घडवून आणू शकतो. जर तुम्ही त्याच्याशिवाय गोष्टी करण्याचा प्रयत्न केला, तर तुम्हाला निराशाच पदरी पडेल. पण ज्या क्षणी तुम्ही असे म्हणता, “प्रभू, मी हे स्वतः करू शकत नाही, म्हणून मी हे तुझ्या स्वाधीन करते. तू सांगशील ते सर्व करायला मी तयार आहे, पण ते करण्यासाठी मला तुझ्या कृपेची (शक्तीची) गरज लागेल” — जेव्हा तुम्ही मनापासून अशी प्रार्थना करता, तेव्हा तुम्ही देवाच्या विश्रांतीचा अनुभव घेऊ लागता.

पित्या, मी हे स्वतः करू शकत नाही, म्हणून मी हे तुझ्या स्वाधीन करते. माझ्या स्वतःच्या बळावर धडपडणे थांबवून तुझ्या कृपेमध्ये विश्रांती घेण्यास मला मदत कर, आमेन.